Biologiczno-mechaniczna filtracja wewnętrzna przelewowa

Ocena użytkowników:  / 0
Szczegóły

Zalety

-skuteczność

-prostota działania-wykonania

-bezawaryjność

 

Czytaj więcej: Biologiczno-mechaniczna filtracja wewnętrzna przelewowa

Chilodonelloza

Ocena użytkowników:  / 0
Szczegóły


Jest to choroba wywołana przez orzęski z rodzaju Chilodonella, która atakują skórę i skrzela ryby. Jednokomórkowiec Chilodonella z łatwością się przemieszcza na kolejne ryby, dlatego tez należy jak najszybciej rozpocząć leczenie. Ta choroba najczęściej dotyka młode ryby, które przebywają w nieodpowiednich warunkach, np. niewłaściwa temperatura, nieodpowiednie warunki fizykochemiczne wody, jednolity pokarm.
Objawy
Pasożyt Chilodonella powoduje powstawanie białawych przezroczystych plam ze zgrubiałej śluzówki wielkości 1-3 cm. Ryby ocierają się o rośliny i przedmioty, a niekiedy nawet wyskakują nad lustro wody. Ryby pływają wykonując kołyszące się ruchy i stają się apatyczne.
Leczenie
Jeśli jest to mała inwazja pasożytów i dobrej kondycji ryb do pozytywnych skutków leczenia wystarczą krótkie kąpiele w roztworach leczniczych. Jeśli jest to silne porażenie pasożytem to zaleca się kąpiele długotrwałe w silnie rozcieńczonych roztworach. Jeżeli choroba dotyka ryby ciepłolubne to przed rozpoczęciem leczenia chemicznego należy stopniowo podwyższyć temperaturę do 30-32ºC. Taki zabieg częściowo uwalnia ryby od pasożytów, następnie stopniowo obniża się temperaturę i przystępuje do leczenia środkami chemicznymi, takimi jak:

A) błękit metylenowy – sporządza się roztwór macierzysty (1 g na 100 ml wody) i dawkuje 1 ml tego roztworu na 5 l wody podczas kąpieli pięciodniowej w temperaturze 21-26ºC, a po 1-2 dniach należy powtórzyć te dawkę

B) chloramina T – jeśli jest stosowana w miękkiej wodzie to w dawce od 2 mg na 1 l (przy pH 6) do 20 mg na 1 l (przy pH 8), natomiast jeśli zabieg jest przeprowadzany w wodzie twardej to stosuję się dawkę od 17 mg na 1 l (przy pH 6) do 20 mg na 1 l (przy pH 8) podczas kąpieli raz dzienni aż do zniknięcia objawów, a co tydzień wodę należy wymieniać w zbiorniku sanitarnym

C)sól kuchenna – w dawce 10-15 mg na 1 l wody podczas kąpieli przez 20-30 minut

D) trypaflawina – w dawce 10 mg na 1 l wody – kąpiel przez 10-12 godzin lub dłużej przy temperaturze wody do 28ºC

E) zieleń malachitowa – w dawce 0,05 mg na 1 l wody podczas kąpieli przez 10 godzin przy temperaturze wody 28ºC

Choroba gazowa

Ocena użytkowników:  / 0
Szczegóły


Choroba gazowa występuje u wielu gatunków ryb. Przy silnym nasłonecznieniu, w wodzie dochodzi do zwiększonej fotosyntezy, w wyniku której zostaje wyprodukowana duża ilość tlenu.

Rośliny występujące w wodzie powodują wzrost produkcji tlenu. Następstwem tego jest zwiększone ciśnienie gazowe. Jest ono równoważone przez ryby w ten sposób, że ich krew pobierając tlen również nasyca się powodując podwyższone ciśnienie w układzie krwionośnym.

Nasycenie wody tlenem jest zależne od temperatury w zbiorniku i wynosi:

  • przy temp. 1°C ~ 14,5 mg/l

  • przy temp. 5 °C ~ 13,3 mg/l

  • przy temp.10 °C ~ 11,8 mg/l

  • przy temp.15 °C ~ 10,6 mg/l

  • przy temp.20 °C ~ 9,5 mg/l

  • przy temp.25 °C ~ 8,6 mg/l

  • przy temp,30 °C ~ 7,8 mg/l

W warunkach akwariowych może dojść do komplikacji i choroby gazowej na skutek zbyt gwałtownego spadku natężenia oświetlenia, np. gwałtowne zachmurzenie się nieba czy też nagłe wygaszenie światła w akwarium. W tym momencie następuje zatrzymanie fotosyntezy w akwarium.Takie same efekty występują przy spadku temperatury, jak również przy dostarczaniu wody o zaniżonej zawartości gazu.Innym czynnikiem powodującym ten stan jest np. transport ryb ze sklepu akwarystycznego lub innego źródła i transportowane do domu w sztucznie natlenianych woreczkach foliowych. Zwiększenie zawartości tlenu poprzez dopompowywanie go stwarza w wodzie wyższe ciśnienie tego gazu. Podwyższenie ciśnienia gazów powoduje wzrost ciśnienia w układzie krwionośnym ryb. Wprawdzie tlen wiąże się z hemoglobiną, CO2, tworzy z wapniem rozpuszczalne związki, ale już następny składnik azot nie tworzy żadnych związków, a na skutek swej słabej rozpuszczalności wydziela się w formie banieczek. Następuje to u ryb szczególnie przy gwałtownym nastaniu zmierzchu czy tez wyłączeniu światła. Uchodzące banieczki gazu mogą utworzyć zatory w drobnych naczyniach krwionośnych tzw. (embolię), przy czym dochodząc do naczyń głównych mogą wywołać bardzo gwałtowne zaburzenie prowadzące często do śnięcia ryb.Nasycenie tlenu w wodzie przy chorobie gazowej dochodzi nawet do 20-30 mg/l.Częstą przyczyną pojawiania się choroby gazowej jest okres zimowy u ryb żyjących w naturalnych warunkach, gdy do zbiornika następuje np. zrzut wody z elektrociepłowni.

Objawy choroby

Ryba staje się mało ruchliwa, płochliwa. Brak u niej chęci żerowania z powodu "wzdęć", częste poleganie na dnie lub pływanie przy powierzchni wody. Są niespokojne, apatyczne, pojawiają się u nich plamy odbarwiające na skórze w formie "pęcherzy" podobnych w jak poparzeniach. Banieczki te mogą lokalizować się w obrębie skrzeli lub na skórze. Dochodzi do wystąpienia obrzęków na ciele, np. w okolicy oczu i ich zmętnienie oraz ich uwypuklenie się. W późniejszym stadium choroby ryby te tracą równowagę i w dalszym postępie choroby sną. Zaburzenia równowagi są następstwem nagromadzenia się w pęcherzu pławnym, układzie pokarmowym i jamie ciała gazów szkodliwych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu ryby. W badaniu histopatologicznym czy sekcyjnym ryby można stwierdzić powiększone serce, obecność gazów pod torebkami narządów. W mózgu tych ryb widoczne są wybroczyny powstałe po pękaniu drobniutkich naczyń krwionośnych.


Zapobieganie

Zapobieganie tej chorobie można stosować w warunkach domowej hodowli akwariowej.


  • W początkowym stadium należy zmniejszyć liczbę roślin.

  • Częściowa wymiana wody w akwarium dopuszczalna tylko wodą "odstałą" z łagodnym odpowietrzaniem.

  • Napowietrzanie akwarium usuwa nadmiar gazu (w czasie silnej fotosyntezy). Należy stosować go umiarkowanie, raczej przy powierzchni i w postaci dużych banieczek powietrza. Ten sposób prowadzi do ułatwień i w razie zbyt dużego nasycenia gazy te łatwo mogą się ulatniać z powierzchni wody.

  • Ustawianie akwarium z rybami w pobliżu okien wychodzących na stronę południową zwiększa ryzyko szybkiej fotosyntezy jak również nagłego spadku oświetlenia z powodu dużego "zachmurzenia" się nieba.

  • Świeżo dostarczonym do domu rybom należy zapewnić stopniowe wyrównywanie ciśnienia i temperatury w danym zbiorniku. Dopiero po "adaptacji" można przenosić do innego akwarium.

  • Należy zapewnić roślinom i rybom "częściowe" zapadanie zmierzchu poprzez instalację np. zmierzchowego wyłącznika światła i włączenie się nocnego oświetlenia, lub też ograniczenie światła do tego stopnia, aby ryby mogły spokojnie przystosować do nowych warunków i mogły oswobodzić się z nadmiaru gazów we krwi.

 

 

Choroba bawełniana

Ocena użytkowników:  / 0
Szczegóły

Choroba bawełniana, (flexibakterioza, fleksibakterioza); choroba bakteryjna ryb.

Odporność ryb w warunkach naturalnych jest dużo większa od warunków sztucznych, hodowlanych. Najbardziej chorobotwórcza flora bakteryjna w połączeniu z groźnymi pasożytami jest wynikiem równowagi biocenotycznej. Tej równowagi trudno jest doświadczyć w hodowli akwariowej. Wymieniona choroba może występować zarówno w warunkach naturalnych jak i sztucznych.
Jednym z czynników wywołujących tę chorobę jest czynnik abiotyczny. Powoduje on, że sposób w jakim są hodowane stwarza „okazję” do rozpowszechnienia się choroby. Tę chorobę wywołują najczęściej bakterie Chondrococus columnaris z rodzaju Flexibacter.
Ingerencja człowieka przy hodowli ryb (np. karmienie, nawożenie, napowietrzanie) niekiedy tę równowagą zakłóca, dlatego ważnym czynnikiem antychotobotwórczym jest „ wkład własny”. Bakterie żyjąc w środowisku dogodnym szybko się rozwijają. Sprzyja temu rozkładające się resztki pokarmowe, roślinne itp. Sprzyjającą okolicznością jest przeniesienie choroby wraz z zarażonymi rybami i roślinami (przy kupnie), ślimakami, żywym pokarmem typu rureczniki, ochotka. Choroba nie leczona może doprowadzić do śnięcia ryb.

Objawy
Wizualnie choroba ta jest podobna do innej choroby pleśniawki. We wczesnym stadium rozwija się wewnątrz, by pojawić się w zaawansowanym stanie. Zanim się pojawi, ryby zaczynają wykazywać zmiany w zachowaniu się. Stronią od innych ryb, są mniej „towarzyskie”, chowają się po kątach, ocierają się o różnego typu przedmioty powodując tym samym „samookaleczenie”.
W pierwszym stadium skóra na powierzchni całej ryby jest jakby postrzępiona z powodu martwicy części naskórka. Pojawia się na skórze zmętnienie w postaci białawych plam. Poprzez ocieranie się o ostre przedmioty chora ryba traci swoje łuski stwarzając w ten sposób okazję do aktywności bakterii na swym ciele. Nalot w postaci kłębuszków „waty” pojawia się wokół pyska. „Waciki” te pojawiają się również w innych częściach ciała, najczęściej na skrzelach i w okolicy płetwy ogonowej. W miejscach odsłoniętych z braku łusek pojawia się oprócz wybielenia różnego rodzaju zaczerwienia i przekrwienia. Na głowie, ponad oczami w części czołowej pojawiają się drobne, niewielki białe punkciki z czasem zajmujące coraz więcej miejsca wokół oczu.

Leczenie
Choroba ta jest uleczalna we wczesnym stadium. W stadium zaawansowanym chore ryby należy uśmiercić. Całe akwarium należy zdezynfekować stosując praparaty odkażające Ichtiosan, Abioseptyna, CMF. Ryby chore odławiamy do wcześniej przygotowanego akwarium z wodą „starą” i z roztworem Ichtiosanu (10-15 ml/100l). Tam przeprowadzamy kąpiel długotrwałą przez okres ok. 7 dni. Kąpiele krótkotrwałe nie dają takiej „gwarancji” , możliwe są wówczas nawroty choroby.
Temperatura w zbiorniku do leczenia wyższa o ok. 3-5 0 C. Podczas leczenia chore ryby dokarmiamy ostrożnie pokarmem bardzo dokładnie wymytym, wyczyszczonym i odkażonym. Najlepiej podkarmiać w tym czasie tylko pokarmem sztucznym, bogatym w różne minerały, witaminy (Supervit, Bio-vit, Ichtio-vit, Ovo-vit),. 

Choroba kwasowa

Ocena użytkowników:  / 0
Szczegóły

Ryby mają określoną tolerancję na odczyn wody. Zależy to od rodzaju podłoża w danym zbiorniku (akwarium), od rodzaju i ilości roślin, nasłonecznienia czy oświetlenia, ilości rozpuszczonych w wodzie węglanów dwutlenku węgla CO2, który w połączeniu z wodą tworzy kwas węglowy, powodujący kwaśny odczyn wody jak również innych czynników. Ta tolerancja jest większa u ryb słodkowodnych (zakres wartości pH około 5,0-9,0) aniżeli u ryb morskich (zakres pH około 7,5-8,5). Niebezpieczeństwo spadku wartości pH poniżej krytycznej wartości (dla większości ryb wynosi ona pH 6,5—7,5) występuje przede wszystkim w wodach o bardzo niskiej twardości. Wody miękkie są z reguły bardziej kwaśne. Zbyt kwaśna woda (również zbyt duża ilość garbników) może wywołać tzw. chorobę kwasową powodującą ciężkie uszkodzenia ciała. Może też przyczynić się do śmierci ryb. Choroba kwasowa jest zawsze wynikiem przedawkowania kwasów (garbników) podczas przygotowywania lub korygowania wody w hodowli ryb. Kwaśny odczyn wody może być wynikiem zbyt małej ilości węglanów w wodzie lub znacznego obniżenia intensywności fotosyntezy. Również przepuszczanie wody przez filtr z zawartością torfu powoduje jej zakwaszanie. Jeśli przez dłuższy okres utrzymuje się wartość wody i jej pH poniżej 5,0, u ryb występują objawy choroby zwanej chorobą kwasową.

Objawy
Ryby przebywają tuż pod powierzchnią wody, są nieco apatyczne, ale oddychają normalnie. Szeroko otwartym pyszczkiem chwytają powietrze znad powierzchni wody. Co jakiś czas przy większych stężeniach kwasów lub garbników ryby wykonują gwałtowne ruchy, próbują ukryć się lub wyskoczyć z akwarium. Skóra staje się mętna, występuje słabe, niebiesko-białe zmętnienie jej powierzchni. Na powierzchni skrzeli pojawia się duża ilość śluzu, a brzeg wierzchnich listków skrzelowych pokrywa się ciemnym nalotem. Skóra może mętnieć lub na skutek stanu zapalnego czerwienieć. Pojawia się duża ilość mlecznego śluzu, która się strzępi, a uszkodzenia skrzeli powodują wystąpienie objawów duszności. Na krańcach listków skrzelowych mogą wystąpić zgrubienia i zlepienia. Ikra bieleje, „rozpuszcza się". Powierzchnia rogówki mętnieje, poza tym oko jest normalne. Ryby sną w normalnej pozycji, często ukryte wśród przybrzeżnej roślinności. Oprócz wymienionych objawów dla choroby kwasowej, kwaśny odczyn wody może mieć również i inne szkodliwe działanie dla ryb. Powoduje on bowiem zmniejszenie oporności ryb na różne choroby.

Zapobieganie i leczenie
Zapobieganie chorobie kwasowej jest możliwe. Należy doprowadzić odczyn pH wody do wielkości optymalnych dla danego gatunku. Z pomocą  pH-test lub papierków lakmusowych można kontrolować jakość wody. Korzystając z dostępnego środka Aqualkal powoli doprowadzamy stan wody do wartości pH potrzebnej w akwarium.
W stabilizacji pH pomaga również umieszczenie w akwarium wapieni, w pewnym stopniu piaskowców i innych minerałów. Po podniesieniu odczynu wody do wymaganego pH, należy do wody dodać preparaty lecznicze np.: środek leczniczy MFC, Abioseptyna czy Ichtiosan.

Zalecenia

  • cykliczna kontrola jakości wody za pomocą indykatora lub paska lakmusowego.

  • okresowa wymiana odstałej wody o pH obojętnym.

  • częsta obserwacja zachowania się ryb w akwarium.

  • należy unikać ... za mało roślin, za duże zaciemnienie, za dużo ryb.

  • zwracać szczególną uwagę przy korygowaniu wody (zmiana pH, zmiękczanie)

     

 
   

Gatunki ryb  

   

Pokaz zdjęć  

1 (615).jpg
   

Spis alfabetyczny  

Gatunki roślin

A  B  C  D  E  F  G  H  I  J 

K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  T 

U  W  Z  Ż

 ...................................................

 Gatunki ryb  

A  B  C  D  E  F  G  H  I  J 

K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  T 

U  W  Z  Ż

 ...................................................

   
© AQUA LUSIA